خانم Isabel Coixet متولد بارسلون اسپانیا کارگردان ۴۸ ساله ترجیح میده فیلمهایی رو کارگردانی کنه که نویسنده فیلمنامه اونها خودشه!که صد البته کاریه که اکثر کارگردنها دوست دارن انجام بدن!چون بی شک فیلم چیزی از آب در میاد که نوشته شده!
ایزابل ، "زندگی من بدون من!" رو در سال ۲۰۰۳ بر اساس کتابی به همین نام نوشته شده توسط Nanci Kincaid، فیلم نامه نویسی و کارگردانی کرد.داستانی که روایت بسیار زیبا و ظریف و جذابیه از دیدگاهی بسیار لطیف به زندگی......... .
فیلمی که با بازیهای احساسی Sarah Polley ،Amanda Plummer ،Scott Speedman ،Mark Ruffalo رنگی زیبا و واقعی به خودش گرفته و قطعاْ تماشاچی رو اونقدر تحت تاثیر قرار میده که کاملاْ عنصر عشق رو از تصویرهای فیلم حس کنه.
داستان روایت مقطعی از زندگی دختری ۲۳ ساله به نام آناست که زندگی خانوادگیش همراه شوهر و ۲ دختر کوچیکش در یک ونه مسافرتی که در حیاط پشتی خونه مادرش پارک شده میگذره .خونه ماشینی کوچیک ولی گرمی که پر از ،از خود گذشتگی های آناست.مادر آنا زنیه با رویاهای بر باد رفته و پدرش مردی که سالهای آخر ۱۰ سال حبسشو در زندان سپری میکنه و آنا که ...........
اگه این فیلم رو ندیدن دیدنشو از دست ندین .... مطمئنم لذت خواهید برد ..............
Julie Taymor کارگردان کم کار ۵۲ ساله آمریکایی در سال ۲۰۰۲ فیلم فریدارو بر مبنای زندگی Frida Kahlo نقاش مکزیکی و بر اساس کتاب زندگینامه این هنرمند با نویسندگی Hayden Herrera کارگردانی کرد. بازی درخشان و هنرمندانه و تاثیر گذار Salma Hayek در نقش فریدا و Alfred Molina در نقش دیگو ریورا و موسیقی بسیار ظریف و دلنشین Elliot Goldenthal که برنده جایزه اسکار برای این فیلم شد ، اجزای قدرتمندی بود که ۲ ساعت تموم شما رو جلوی تی وی تحت تاثیر قرار میده...........
فریدا کالو در شهرک کوچکی به نام کویوکن، در حومه شهر مکزیکو، در سال ۱۹۰۷ به دنیا اومد.پدرش یک نقاش و عکاس یهودی-آلمانی با اصل و نسب رومانیایی بود.فریدا در سن ۶ سالگی دچار بیماری فلج اطفال شد و این باعث شد که پای راست اون همیشه شدیداً لاغرتر از پای دیگرش باشه و بدتر از اون در سال ۱۹۲۵ وقتی اتوبوسی که سوار شده بود به شدت تصادف کرد دکترها زنده موندن اون رو با توجه به آسیبهای شدیدی که دیده بود یک معجزه میدونستن،ولی فریدا شخصیت عجیبی داشت!یک اراده قوی برای زندگی که باعث شد با وجود درد شدید پایی که تا آخر عمر همراهش بود قادر به راه رفتن دوباره بشه!
شوهرش دیهگو ریورا هم نقاش بود شاید یجورایی اون بود که فریدارو کشف کرد و فریدا عاشقش شد!فریدا تحصیل پزشکی میکرد قبل از اینکه تصادف کنه و بعد از اون بود که به نقاشی رو اورد هنری که به گفته منتقدان سرچشمه از تجارب شخصی اون میگرفت و همین اون رو از دیگران متمایز میکرد ،مثل نقاشیهایی که اون از چهره خودش کشیده و نشون دهنده حالات و روحیات درونیشه .........
فریدا کالو در سال ۱۹۵۴ در سن ۴۷ سالگی در حالی که بیش از نیمی از عمرش درد شدید جسمی رو تحمل کرده بود به علت انسداد جریان خون درگذشت ................
جزئیات زندگی فریدا،تمایلاتش،احساساتش،روابطش و هنرش چیزهایی بود که خانم تی مور در فیلمش به دقت کارگردانی کرده .............
دیدن فیلم با اون جزئیات و موسیقی زیبا ،برای اونهایی که ندیدنش خالی از لطف نیست ...

مثل همیشه عکس فریدای واقعی (گریم سلما هایک خیلی جالب بوده ،نه؟)

شاید دلتون خواسته باشه دیگو رو هم ببینین!البته دیگو در سالهای آخر که از فریدا مراقبت میکرد وزن بدنش به نصف این چیزی که میبینین کاهش پیدا کرده بود!
![]()