آقای بروکس یک بیزینس من باهوش و موفق یک پدر دوست داشتنی و یک همسر مهربان و در یک کلام مردی کامل برای یک زندگی ایده آل است ....

ولی ارل بروکس یک راز بزرگ داره رازی که به تعبیر خودش یک اعتیاد کنترل شده محسوب میشه یا حداقل اعتیادی که سعی در کنترلش داره و اون وجود شخصیتی دو گانه در درونشه به نام مارشال که یک آدم کش سریالیه و از قتلهاش لذت میبره آقای بروکس انقدر با هوش هست که با بینقص ترین روش ممکن قتلهاشرو انجام بده تا گیر نیوفته  و ......

فیلم با دعای ارل شروع میشه و با اون هم تموم میشه ........  تناقض روانی ظریفی که کاملاْ شخصیت ارل رو از مارشال جدا میکنه ، Bruce A. Evans و Raynold Gideon مشترکاْ فیلمنامه این فیلم رو نوشتن و کارگردانی Mr. Brooks رو هم  Bruce Evans بر عهده داشت مردی که در مقام کارگردانی دومین تجربه خودش رو در سال ۲۰۰۷ روی پرده برد. بازی Kevin Costner در این فیلم بیشک یکی از بینقص ترین بازیهاش محسوب میشه و چنان ظریف و دقیق از پس این نقش برآمده که به نظر من بزرگترین نقطه قوت فیلم محسوب میشه ،کاملاْ برعکس Demi Moore (پلیسی که جریان این قتلهارو پیگیری میکنه )،که در تمام طول فیلم احساس میکردم وصله ناجور فیلمه!انقدر ناجور که بعد از اینکه فیلم تموم شد کلی ذوق زده بودم از اینکه حتی یک سکانس مشترک هم با کاستنر نداشت!!!!!! و William Hurt در نقش مارشال که با اون خنده های مرموزش چیزی از یک بازی زیبا کم و کسر نزاشته بود ........

در کل Mr. Brooks رو خیلی پسندیدم فیلمی که شنیدم قراره قسمت های دیگه ای هم داشته باشه!

چون عاشق دیالوگ اول و آخرش شدم و از اونجایی هم که به هر حال یک دعای خوب برای آدمهای با ایمان محسوب میشه اینجا مینویسمش ........ لذتشو ببرید........!

God ,grant me the serenity to accept the things I cannot change ,to change the things I can,and wisdom to know the difference,living one day at a time .Accepting hard ships as the pathway to peace.Taking ,as he did,this sinful world as it is and not as I would have it,trusting that he will make all things right if I surrender to his will,that I maybe reasonably happy in this life,and supremely happy with him forever in the next.........AMEN!

چند وقته به هنگامه عزیزم قول دادم درباره فیلمی بنویسم که راسل کروی محبوش توش بازی میکنه و الان فکر کنم کاندیداتوری اسکار بهانه خوبی باشه برای اینکه از گنگستر آمریکایی بنویسم.فیلمی که بازی راسل کرو توش کاملاْ در سایه بازی مثل همیشه معرکه دنزل واشنگتون(My man) قرار گرفته بود!

داستان فیلم بر اساس زندگی واقعی Frank Lucas سلطان پخش مواد مخدر دهه ۶۰ در هارلم آمریکاست.مردی سیاه پوست که شاید به خاطر بازی دنزل واشنگتون بود که هرکاری کردم نتونستم توی فیلم یه آدم سیاه(البته از نظر کارکتر) ببینمش!!!مردی ساکت و سربزیر که از یک راننده و مباشر تبدیل به یک سرمایه دار بزرگ شد!هوش فوقالعاده فرانک باعث شده بود ۱۰ سال خیلی بی سر و صدا و زیرکانه امپراتوری خودش رو اداره کنه بدون اینکه کسی از کارش با خبر شده باشه.واشنگتون با کمک گرفتن از خود لوکاس تونست به زیبایی از پس این نقش بر بیاد و در جایگاه یک سلطان بدرخشه!

راسل کرو در این فیلم نقش کاراگاه ریچی روبرت رو بازی می کنه،پلیسی که هرچند بدور از خطا و اشتباه مخصوصاْ در قبال خانواده خودش نیست ولی در بین نیروی پیلس آمریکا در اون زمان یکی از سالم ترین ها محسوب میشه چون با درستکاری تونست تعداد قابل توجهی از خلافکاریهای نیروی پلیس به ویژه پلیس فدرال رو، رو کنه و بعد از اون با تحصیل در رشته حقوق از نیروی پلیس بیرون اومد و وکیل شد، اولین موکلش هم فرانک بود که ................

 برید فیلم رو ببینید  

حیفه یه عکس از فرانک لوکاس واقعی نزارم!البته لوکاس متولد ۱۹۳۰ در واشنگتنه ،بنابراین خودتون سن الانش رو محاسبه کنید ، اون الان در قید حیاته هرچند روی صندلی چرخدار!

 Ridley Scott در سال ۲۰۰۷ این فیلم رو کارگردانی کرد فیلم خوش ساختی که اگرچه داستانش به گروه خونی وبلاگ من نمیخوره اما حیفم اومد یکی از پستهارو به پوستر این فیلم اختصاص ندم به خاطر بازی بازیگرانی چون Ruby Dee ،Russell Crowe،Denzel Washington  در این فیلم ............

اولين بار نيست كه بيش از حد تحت تاثير يك فيلم قرار ميگيرم مخصوصاً فيلمي كه ۶ ماه منتظر اومدنش بودم تا ببيننم........

ولي اولين باره كه بلافاصله بعد از ديدن فيلم تصميم گرفتم در موردش اينجا بنويسم مخصوصاً تو وضعيتي كه تا مدتي دسترسي به اينترنت ندارم...............

امشب،كفاره منو خيلي بيشتر از اون چيزي كه فكر ميكردم تحت تاثير قرار داد،فيلمي كه بر اساس رماني به همين نام توسط Ian McEwan انگليسي و ۵۰ ساله نوشته شده و بوسيله Joe Wright كارگردان ۳۵ ساله انگليسي در سال ۲۰۰۷ ميلادي كارگرداني شده،كارگرداني كه فيلم Pride & Prejudice -2005 رو در كارنامش داره ِِِAtonement امسال در ۷ رشته كانديد جوايز اسكار شده با داستاني در نوع خودش جذاب و تاثير گذار كه البته جدید نیست ولی ساختاری جالب و چیدمانی جذابتر رو داره با اون موسیقی و پيانوي بسيار زیبا در ابتدا و طول فيلم ببيندرو دنبال خودش ميكشه..................

داستان روايت قضاوت نادرستي توسط ديدي كودكانه به ماجرايي عاشقانست .......قضاوت دردآور و نادرستي كه باعث ميشه راوي داستان هرگز خودش رو نبخشه و سراسر زندگيش رو با تنبيه خودش در دادن كفاره گناهي كه مرتكب شده سپري كنه هرچند كه كاملاً به اين موضوع اشراف داره كه راه بازگشتي وجود نداره ........................

داستان رو تعريف نميكنم تا داغه داغ ببينينش و از بازيهاي بسيار خوب هنرپيشه ها از

 Saoirse Ronan زيباي ۱۳ ساله تا  James McAvoy و Keira Knightley و .... حسابي لذت ببرين هنرپيشه هايي كه بازيهاي احساسي و زيبابيي رو در قالب فيلمي ۱۳۰ دقيقه اي ارائه ميدن ..........................