بعد از ۶ ماه که از نوشتن پستی درباره جشنواره کن و پرسپولیس در وبلاگ من می گذره نظر دوستی به نام ملینا چند روز پیش در اون پست باعث شد تا من نگاهی دوباره به اون پستم بندازم ،مخصوصاْ اینکه اون موقع من این انیمیشن رو ندیده بودم و حالا دیدم!

بنابر این این پست اخیر رو اختصاص دادم به اضافه کردن چند خط به اون پست تمام قسمتهایی که قرمز نوشته شده دستنوشته جدید من درباره اون مطلبه!بدون کم کردن دستنوشته ای که اون موقع دربارش نوشتم هر چند که حالا هم که نگاه میکنم می بینم اون موقع هم بعد از ۲ روز پانوشتی به مطلبم اضافه کرده بودم که در جواب بعضی از دوستان بود و البته نظر شخصی من.......!

و ملینای عزیز با سرچ نام مرجان در گوگل می تونی سایت شخصیشم پیدا کنی هرچند امروز که سرچ مجددی در اینترت داشتم متوجه شدم در خیلی جاها اسم مرجان در ایران بلوک شده و قابل دسترسی کاربر های معمولی نیست..............!!!

سلام

برای اینکه از جشنواره کن هم مطالبی داشته باشم میخوام امروز این پست رو اختصاص بدم به فیلم پرسپولیس ساخته خانم مرجان ساتراپی که جایزه ویژه هیات داوران جشنواره کن در سال ۲۰۰۷رو به خودش اختصاص داد .......و همچنین نامزدی اسکار رو در سال ۲۰۰۸ میلادی، که هر چند این جایزه بهش تعلق نگرفت ولی بعد از دیدن این کارتون برای من یکی باعث افتخار بود که انیمیشن مرجان هم کاندید این مراسم بوده.........

کارتون پرسپولیس کارتون بسیار جالبیه که به صورت سیاه و سفید  تهیه شده و در ایران نقد های زیادی رو در حاشیه خودش داشته که از اون جمله در یک سایت رسمی اومده بود:

(معاونت سینمایی طی نامه‌ای به رایزن فرهنگی دولت فرانسه در ایران، اعتراض رسمی خود به نمایش فیلم ضد ایرانی «پرسپولیس» در كن را اعلام كرد: این فیلم ضد ایرانی سعی کرده تا انقلاب اسلامی و رژیم بر آمده از آن را رویدادی تلخ وسیاه در تاریخ ایران معرفی كند كه مردم ایران را به مردمی افسرده، دل شكسته و چند شخصیتی تبدیل كرده است.)

گفتنی است که مرجانه ساتراپی با رد این ادعای مقامات جمهوری اسلامی، فیلم پرسپولیس را فیلمی كاملاْ بیطرفانه خوانده و در مراسم اهدای جوایز کن جایزه خود را به مردم ایران تقدیم کرد......{نقل از سایت شخصی خودش}

مطمئنم که شما هم بعد از دیدن این کار به بی طرفی راوی داستان رای خواهید داد و به ابله هایی که حماقت خودشون رو با بیان این دست حرفها نشون میدن خواهید خندید.........!

مرجانه ساتراپی (متولد ۱۳۴۸ در رشت) و بزرگ شده شهر تهران نویسنده و انیماتور داستان‌های مصور است. شهرت اون بیشتر به خاطر رشته داستانهای مصور پرسپولیس است که جلد اولش در سال ۲۰۰۰ به زبان فرانسه چاپ شد. این داستانها درباره زندگی شخصی اوست قبل از مهاجرت به فرانسه .....

رشته کتابهای پرسپولیس شامل چهارکتاب است که بیش از یک میلیون نسخه از اونها به فروش رسیده است.

  دوست دارم ۳ مورد رو هم من درباره فیلم اضافه کنم:

اول اینکه این فیلم خاطرات شخصیه و دیگه برداشت آزاد از نوشته های مثلاْ هردوت نیست که دست بردن توی تاریخ باشه و یک ۳۰۰ دوم ......

دوم اینکه مرجان به هر حال یک ایرانیه هر چند که الان فرانسه زندگی میکنه ولی سالهای پیش توی وطنش زندگی کرده ......

سوم اینکه میگن همیشه حقیقت یه جورایی تلخه................! و یک ماه اخیر هم اتفاقاتی که توی کوچه خیابونا افتاده شاهد این مدعاست ........

و در ادامه مطلب هم براتون عکس یک صفحه از کتاب رو گذاشتم که دیدنش جالبه عکس زیادی بزرگ شد مجبور شدم در ادامه بیارمش که زندگیمو به هم نریزه!......

۸۶/۰۳/۰۹***لازمه امروز ۱ توضیح اضافه کنم:(۲-۳ تا از دوستان توی ایرکاتم و ایمیلم چیزی برام درباره این پست نوشته بودن که منو بسیار متعجب کرد.به عناوین مختلف نوشته بودن از منی که از ۳۰۰ انتقاد کرده بودم همچین پستی بعیده.!!!!!)

عجیبه دوستان عزیز چطور شما فیلمی مثل ۳۰۰ رو با این انیمیشن مقایسه میکنید؟

لازم به توضیح نیست و همه به خوبی میدونیم که اون فیلم تاریخی رو روایت میکنه که هرگز وجود نداشته و هیچوقت اتفاق نیفتاده و توهینیست به من ایرانی که نه خیلی خوب ولی از تمدن مملکتم خبر دارم ........ ولی این انیمیشن خاطرات دختریه که توی برحه ای از زمان همینجا زندگی کرده ،شاهد این وقایع بوده......نتنها اون که ما هم بودیم ......تک تک ما خاطرات مختلفی از زندگیمون داریم ولی نمیتونیم منکر اوضاع و احوال دورو برمون باشیم......

البته منم متاسفم که همیشه تو جشنواره های مختلف اگه فیلمهای ایرانی جوایزی دریافت کردن حکایت بدبختی و بیچارگی خودشون رو نشون دادن و موضوع دیگه ای برای ارائه نداشتن ولی در حال حاضر چاره چیه............!؟

این انیمیشن بسیار زیبا و جذاب طراحی شده بود.از نظر هنری جایی برای اظهار نظر من نمی زاره چون چنان ظریف نقاشی شده بود که کمتر احساس کردم نقاشی می بینم ولی نکته ای که می خوام دربارش بنویسم از نظر اصل داستان و روح ماجراست که کمتر داستانی رو سراغ دارم که اینطور روایت صادقانه و بدون غلوی رو در ۲ برحه زمانی از نظر تاریخی حکایت کرده باشه ،مرجان بسیار صادقانه از تاریخ ایران در قبل و بعد از انقلاب صحبت می کنه ، از ماجراهای قبل و بعد از انقلاب طرفداری نمی کنه، اون راوی خاطراتشه بدون جانبداری و همین اصله که بیننده ایرانی رو تحت تاثیر قرار می ده و براش چنان آشناست که انگار خاطرات خودش رو مرور میکنه..............