گاهی فقط فیلم دیدن برای لذت بردن و شاد شدن نیست .گاهی لازمه یک فیلم ببینیم برای اینکه قدر نعمتهایی رو که داریم بدونیم و شکر گذار باشیم برای اینکه لطف خدا شامل حال ما شده......

جناب حمید خان بهادری پستهای آخر وبلاگشو اختصاص داده به موضوعی که دوست دارم یجورایی نوشتن در مورد این فیلم رو در راستای اون موضوع آورده باشم .................

شهر خارز شهری مرزی یا بهتر بگم شهرکی اطراف شهر مکزیکوست که مثل تمام شهرکهای خارج از شهر پره از کارخونه هایی که صنعت شهرهای بزرگ به وجود آنها و کارگرهایی که در اونها مشغول کار هستن وابستست.آدمهای فقیری که نتنها به خاطر سیر کردن شکمشون به کارهای سخت تن میدن بلکه حتی اکثر اونها رو زنان تشکیل میدن!جنس ظریفی که بدون اغراق از ظرفیت بالایی برخورداره ولی به خاطر همین جنسیت از حداقل حق انسانی که زندگی و امنیت جانیه برخوردار نیست! زنانی که حداکثر سوء استفاده از اونها میشه و دست آخر خانوادهاشون جسد بیجانشون رو در زیر خروارها خاک پیدا میکنند بدون اینکه دولت یا ارگانهای قضایی حتی جوابگوی این مسائل باشند که نتنها جوابگو نیستن بلکه مثل همه جای دنیا با دستکاری آمارها در حال سرپوش گذاری روی این اتفاقات هم هستند...................

حمیدجان دوست عزیز شعاری بودن بحثهایی مثل فمنیسم و ... به اثبات رسیده ولی متاسفانه بعضیها با این حلوا دهنشون شیرین شده !!!و به قول معروف باور کردن تمام تلقینها و شعارهایی رو که خودشون به خودشون گفتن!اگه تو، تایتانیک رو برای این چنین تبعیضی مثال زدی باید گفت تاریخ گواه این مدعاست که حتی در اونجا هم ابتدا کودکان و زنان و بعد مردان از طبقه مرفه جامعه نجات داده شدن و بعد از اون نوبت به زنان از طبقات پایینتر رسید که اون هم ..........!اونها زن نبودند؟

 این فیلم ماله زمانه دوری نیست این فیلم حقیقتی از زندگیه که نتنها در مکزیک اتفاق افتاده بلکه به عناوین مختلف داره توی کشور خودمون یا گوشه گوشه این کره خاکی اتفاق میفته در عصر تکنولوژزی و ... عصری که همه در اون ادعای روشن فکری دارن!

بحث کردن در مورد این موضوع از حوصله این پست خارجه ولی گاهی تنها یک اشاره و حتی دیدن فیلمی اینچنینی که در آخر توسط کارگردان تقدیم شده به هزاران زن و دختر مکزیکی که قتل عام یا ناپدید شدن میتونه برای یک لحظه انسان رو به فکر واداره که حقیقتاْ پشت این پرده پوشیده از رنگ و لعاب قرن ۲۱، عصر ارتباطات،چه حقیقتی پنهانه؟!(خیلی مونده تا بخواییم بر سر بها دادن به زن از اون طرف پشت بوم پایین بیفتیم!)

Maya Zapata, Jennifer Lopez, Antonio Banderas, Sonia Braga, Martin Sheen هنرپیشه های این فیلم بودن که حداکثر سعی خودشون رو کردن تا این فیلم تاثیری رو که باید بر روی ببینده بزاره.

این فیلم در سال ۲۰۰۷ میلادی به کارگردانی Gregory Nava ساخته شد.کارگردان ۵۸ ساله آمریکایی که تجربه کار با هنرپیشه اول این فیلم جنیفر لوپز رو در Selena و My Family, Mi Familia در کارنامش داره.

فیلم پوستر گویایی داره .....................

به امید روزی که انسانها در اون بتونن از حداقل حقوق انسانی خودشون برخوردار بشن و به جرم جنسیت یا رنگ پوست یا نژادشون مورد آزار و اذیت بقیه قرار نگیرن!